یک شعر

مثلن تصمیم داشتم که هر از گاهی در این وبلاگ شعر هم بنویسم. این مهم عملی نشده تا حالا که وبلاگ تیراژه های کوهستان سبب خیر شد.

 

همیشه می‌نشینیم تا یکی بلند شود

بلند نمی‌شویم تا کسی بنشیند/سرجایش

بلند نمی‌شویم

                      کوتاه نمی‌آید

کوتاه می‌آییم

                      بلند می‌شود

                                        بلنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدتر

تـــــــــــــــــــــــــــــــــا سرش می خورد به سقف و/بعد

گلیم امن ما

زیر آوار

    گم

می‌ماند

اگر جایی

به اندازه‌ی گورمان باید!

 

ما همیشه کوتاه می‌آییم

تا دراز شویم

گور به گور

دراااااااااااااااااااااااااااااااااز به دراااااااااااااااااااااااااااااااااز